Teorik olarak Karşılaştırmalı Üstünlük Teorisi'nin (David Ricardo 1772-1823), günümüzdeki tüm ekonomik modellerde göz ardı edilemez bir parametre olarak yer alan Dış Ticaret Teori ve Politikası için literatür başlangıcı olduğunu söylemek yanlış olmayacaktır. En sade anlatımıyla, David Ricardo'nun bu teorisi; üretim faktörlerinin sadece yurt içinde mobil olması sebebiyle, emek değer teorisinin dış ticarette geçerli olamayacağının varsayar. Şüphesiz bu ve Ricardo'nun da içinde olduğu Klasik Ekonomi Teorisi'nin diğer varsayımları, günümüz koşullarını birebir yansıtmamaktadır. Ancak, aşağıdaki örneği dikkatlice incelemek Uluslararası Ticaret'in çıkış noktasını ve sebeplerinin anlaşılması bakımından önemlidir.
Teoriye göre, örneğin İngiltere'de 120 işçi, X miktarında şarap üretebiliyorken; Portekiz'de aynı miktar şarap, 80 işçi ile üretilebilmektedir. Diğer taraftan, söz konusu kumaş üretimi olunca; X miktarda kumaş İngiltere'de 100 işçi tarafından üretilirken, Portekiz'de aynı miktar kumaş 90 işçi tarafından üretilebilmektedir.
Bu durumda her iki ürünün de Portekiz'de daha ucuza üretildiğini söyleyebiliriz. Üstünlük konusu buraya kadar kesindir. Karşılaştırma kısmına gelince;
İngiltere kendi içerisinde kumaşı (şaraba kıyasla) daha ucuza üretirken; Portekiz şarabı (kumaşa kıyasla) daha ucuza mal etmektedir. Veri koşullar altında, uzmanlık alanı İngiltere için kumaş iken Portekiz için şaraptır.
İngiltere daha ucuza ürettiği kumaş karşılığında Portekiz'den şarap ithal ederse, kendi başına üretebileceğinden daha fazla şarap elde eder. Çünkü İngiltere'nin Şarap/Kumaş oranı 6/5 iken, bu oran Portekiz'de 8/9'a tekabül etmektedir.
Buna göre şarap üretmek için, kendi kumaş üretimine kıyasla nısbi olarak daha az emek harcayan Portekiz, şarap karşılığında İngiltere'den kumaş ithal ederek; kendi başına üretebileceğinden daha fazla kumaşa sahip olacaktır. Klasik ekonominin Rasyonellik ilkesine göre, her iki ülke de üretim kaynağı olarak emeği daha verimli olduğu alanlarda kullanınca, bu iş bölümünü ve beraberinde uzmanlaşmayı getirecektir. Bu teori tüm ülkelerdeki tüm ekonomik bireylerin rasyonel davranışı seçeceğini varsayarak, "Laissez Faire" (Bırakınız yapsınlar, bırakınız geçsinler) ilkesinin bütün dünyada daha geçerli bir konuma gelmesine sebep olmuştur.
Ricardo'ya göre, bu bağlamda bir dış ticaret, dünya üzerinde bir işbirliği ve kişisel/ulusal çıkarlara dayalı bir düzeni oluşturarak, ülkeleri birbirine bağlayacaktı. Ricardo, "gelir bölüşümü" ve "reel gelir artışı" etkilerini inceleyerek dış ticaretin ülkelere sağlayacağı yararları araştırmıştır.
Bu teorik girişin nedeni, siz dış ticaret personeline ileride çok işinize yarayacak bir kavramı aşılamak:
Farkındalık
Unutmayın ki ister ithalat ile ister ihracatla uğraşıyor olun, sizin karşı taraftan ticari çıkarlarınız olduğu gibi, onların da sizden ticari çıkarları vardır. Ricardo'nun dediği gibi; tüm ülkeler dış ticaretle birbirlerine bağlanmıştır.
